عضويت در کانال تلگرام اختبار
سه شنبه , ۳۰ مرداد ۱۳۹۷

اپلیکیشن وکالت کارت (قبولی در آزمون وکالت) کانال تلگرام پایگاه خبری اختبار خبرنامه ایمیلی پایگاه خبری اختبار

آخرین مطالب
خانه » قوانین و مصوبات » متن قوانین » قانون موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

آموزش مجازی حقوق و وکالت استاد آنلاین
بسته آموزشی آزمون وکالت و قضاوت طرح نوین وبسایت تمداد تست‌زنی هوشمند

قانون موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

Share Button

قانون موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری

مصوب ۱۳۹۶/۷/۱۲

ماده‌واحده ـ موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری مشتمل بر یک مقدمه و بیست و یک ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تبصره ـ رعایت اصول هفتاد و هفتم (۷۷) و یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقت‌نامه الزامی است.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

 راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری

دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان که از این پس به‌عنوان طرف‌ها نامیده می‌شوند؛ با ابراز تمایل نسبت به حمایت از تلاش کشورهای خود و سازمان ملل متحد در امر پیشگیری و محدودسازی اثرات شرایط اضطراری؛ براساس قوانین و مقررات داخلی کشورهای خود و اصول حقوق بین‌الملل؛ با در نظر گرفتن اینکه تدابیر همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری می‌تواند به توسعه و امنیت هر دو کشور کمک کند؛ در موارد زیر توافق نمودند:

ماده۱ـ حیطه شمول

۱ـ هدف از این موافقت‌نامه ایجاد چهارچوب قانونی لازم برای همکاری در جهت پیشگیری، محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری و تسهیل ارائه کمک متقابل می‌باشد.

۲ـ در چهارچوب ایجادشده توسط این موافقت‌نامه، در صورت وقوع یا قریب‌الوقوع بودن شرایط اضطراری که پیامدهای آن در قلمرو کشور طرفی که در معرض تهدید یا ابتلا قرار گرفته است با اقدامات و امکانات آن طرف به‌طور کامل قابل کاهش نباشد، هریک از طرف‌ها بنا به درخواست، کمک متقابل را به یکدیگر ارائه خواهند نمود.

ماده۲ـ تعاریف

از نظر این موافقت‌نامه، تعابیر فهرست‌شده زیر دارای معانی زیر می‌باشند:

الف) «شرایط اضطراری»

وضعیتی است که در اثر حادثه یا پدیده خطرناک طبیعی، فاجعه، سانحه طبیعی یا هرگونه سانحه دیگر در تأسیسات، قسمت خاصی از قلمرو یا در پهنه آبی رخ دهد و موجب خسارات جانی، مالی یا زیست‌محیطی یا زیانهای اساسی گردیده و یا می‌تواند موجب گردد و همچنین شرایط زندگی انسانها را مختل کرده یا قادر به مختل ساختن آن باشد.

ب) «طرف درخواست‌کننده»

طرفی است که درخواست کمک می‌نماید.

پ) «طرف درخواست‌شونده»

طرفی است که مخاطب درخواست کمک قرار می‌گیرد.

ت) «گروه امدادرسان»

گروهی از متخصصان می‌باشند که در حوزه مربوط آموزش ‌دیده و تجهیزات لازم از جمله سگهای جستجو و نجات در اختیار آن‌ها قرار گرفته و از جانب طرف درخواست‌شونده مأمور ارائه کمک شده‌اند.

ث) «تجهیزات»

مواد، ابزار فنی و وسایل حمل و نقل خاص از جمله کالاهای لازم برای تأمین نیازهای شخصی اعضای گروههای امدادرسان که در اختیار طرف درخواست‌کننده قرار دارد یا از پیش در اختیار گروه امدادرسان قرار داشته است.

ج) «وسایل امدادی»

کالاهای اساسی مادی مورد استفاده برای محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری که به‌صورت رایگان در اختیار طرف درخواست‌کننده قرار می‌گیرد.

چ) «ارائه کمک»

انجام اقدامات پاسخ اضطراری و یا تأمین کارکنان ویژه، تجهیزات و کالا توسط طرف درخواست‌شونده به‌منظور حمایت از طرف درخواست‌کننده برای پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری

ح) «داده‌های شخصی»

 اطلاعات مربوط به شخص حقیقی شناسایی‌شده یا قابل شناسایی به ترتیب نام، نام خانوادگی، تاریخ تولد، نشانی، داده‌های مربوط به اشتغال، حرفه، محل کار و در صورت لزوم وضعیت سلامتی

خ) «شاخص‌­های وضعیت»

کمیت‌های عددی و قابل سنجش که برخی از مشخصات و ویژگی­‌های شرایط اضطراری را در مقطع زمانی خاصی بیان می‌کنند.

د) «کشور گذر»

کشور یکی از طرف‌ها که گروههای امدادرسان یا تجهیزات یا امکانات انسان‌دوستانه با هدف امدادرسانی به کشور ثالث از قلمرو کشور آن عبور می‌کند.

ماده۳ـ مراجع صلاحیت‌دار

۱ـ به خاطر اجرای مفاد این موافقت‌نامه، طرف‌ها مراجع زیر را که از این پس مراجع صلاحیت‌دار نامیده می‌شوند تعیین می‌نمایند:

از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران: سازمان مدیریت بحران کشور: وزارت کشور

از طرف دولت جمهوری آذربایجان: وزارت شرایط اضطراری

۲ـ مراجع صلاحیت‌دار به‌منظور اجرای مفاد این موافقت‌نامه به‌صورت مستقیم با یکدیگر همکاری نموده و در تماس خواهند بود. برای نیل به این منظور، مراجع صلاحیت‌دار ظرف مدت شصت روز از زمان لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه یکدیگر را درخصوص نهادها و اشخاص منصوب‌شده به‌منظور حفظ ارتباط دائمی مطلع خواهند ساخت تا از استمرار آن و نیز روزآمد کردن داده‌های مربوط به اشخاص و نقاط تماس به محض ثبت هرگونه تغییر در رابطه با آن‌ها اطمینان حاصل نمایند.

ماده۴ـ گروه کاری مشترک

۱ـ به‌منظور تحقق مفاد این موافقت‌نامه، طرف‌ها ضمن تشکیل گروه کاری مشترک (که از این پس گروه کاری مشترک نامیده می‌شود) تعداد، ترکیب، وظایف و مقررات کاری اعضای گروه را تعیین خواهند کرد.

۲ـ گروه کاری مشترک پس از لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه، برنامه اقدام درخصوص همکاری را تدوین و به‌گونه مشخص‌شده تأیید می­نماید.

ماده۵ ـ درخواست کمک و تبادل اطلاعات

۱ـ در صورت وقوع شرایط اضطراری یا قریب‌الوقوع بودن این شرایط، طرف‌ها صرفاً براساس درخواست مکتوب مرجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌کننده از طریق مجاری ارتباطی مورد توافق کمک متقابل را ارائه می‌نمایند.

۲ـ طرف درخواست‌کننده در درخواست مکتوب موارد زیر را قید می‌نماید:

الف) مکان، تاریخ، زمان، نوع، اندازه و شاخص وضعیت خطر یا شرایط اضطراری در تاریخ درخواست؛

ب) تدابیر اتخاذشده قبلی و اقداماتی که از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند؛

پ) ماهیت کمک درخواست‌شده و اولویت‌های آن؛

ت) هرگونه جزئیات لازم دیگر

۳ـ مراجع صلاحیت‌دار می‌توانند درخصوص استفاده از شکل استاندارد درخواست یا پاسخ برای ارائه کمک توافق نمایند.

۴ـ طرف درخواست‌شونده بدون تأخیر و در کوتاهترین زمان ممکن درخصوص ارائه کمک تصمیم‌گیری و طرف درخواست‌کننده را از قابلیت‌های فوری پاسخ خود و همچنین درخصوص ماهیت، کمیت و شرایط ارائه کمک آگاه می‌کند.

۵ ـ به‌منظور اعمال مفاد این موافقت‌نامه، تبادل اطلاعات به‌جز در مواردی که در بندهای (۱) تا (۴) قید گردیده از طریق مراجع صلاحیت‌دار و نهادهایی که به‌طور ویژه برای این منظور تعیین شده‌اند و نیز در چهارچوب فعالیت‌های گروه کاری مشترک صورت می‌پذیرد.

۶ ـ ماهیت، کمیت، فراوانی، شکل، موضوع و سایر ویژگی‌های توصیف‌کننده مربوط به تبادل اطلاعات موضوع بند(۵)، با رضایت و توسط گروه کاری مشترک تعیین می‌گردد.

ماده۶ ـ راه‌های ارائه کمک

براساس این موافقت‌نامه، برای حفظ جان انسان‌ها، حفاظت از سلامتی مردم، محدودسازی خسارات به اموال دارای ارزش مادی و فرهنگی و همچنین اثرات جانبی در صورت وقوع هرگونه شرایط اضطراری یا قریب‌الوقوع بودن آن، کمک می­تواند از طریق قراردادن تجهیزات، مواد، کارکنان متخصص، کمک و اطلاعات در اختیار طرف درخواست‌کننده و نیز از طریق انجام اقدامات واکنشی، گزارش کارشناسی و عملیات جستجو و نجات صورت پذیرد.

ماده۷ـ سایر اشکال همکاری

۱ـ همکاری طرف‌ها در چهارچوب این موافقت‌نامه می‌تواند علاوه بر هدف اصلی ارائه کمک درصورت وقوع شرایط اضطراری اشکال همکاری‌های زیر را نیز شامل شود:

الف) ترغیب پروژه‌های مشترک در زمینه پیش‌بینی، پیشگیری، ارزیابی، محدودسازی ، کاهش اثرات شرایط اضطراری توسط مؤسسات متخصص دو طرف؛

ب) سازماندهی فرآهمایی (کنفرانس)ها، بازدیدهای مطالعاتی، برنامه‌های علمی، دوره‌های آموزشی، تبادل تجربیات، برگزاری تمرین­ها و مانورهای مشترک از طریق همکاری بین مراجع صلاحیت‌دار و مؤسسات مربوط کشورهای متبوع طرف‌ها

پ) تبادل اطلاعات درخصوص منشأ خطراتی که می‌تواند باعث ایجاد وضعیت اضطراری به‌ویژه در مواردی که می‌تواند بر قلمرو کشور طرف دیگر تأثیرگذار باشند. اطلاعات متقابل در چهارچوب محدوده­های ایجادشده براساس بند (۶) ماده (۵) ارائه می­گردد.

ت) تبادل اسناد درخصوص نتایج پژوهش‌های علمی و نتایج تحقیق و بررسی در رابطه با علت شرایط اضطرار، ارزیابی اثرات آن‌ها و تدابیر حفاظتی لازم

۲ـ گروه کاری مشترک می‌تواند سایر اشکال همکاری را نیز چنانچه از نظر این موافقت‌نامه ضرورت داشته باشد، پایه‌ریزی نماید.

ماده۸ ـ گذر

۱ـ در شرایط ارائه کمک به طرف ثالث که دچار شرایط اضطراری شده، هر طرف برای تسهیل عبور کارکنان، مواد، تجهیزات و محموله امدادی قرار داده شده در اختیار طرف ثالث توسط یکی از آن‌ها در قلمرو کشور آن طرف، تشریفات گمرکی را ساده‌سازی کرده و کاهش خواهد داد.

۲ـ گذر و تشریفات گذر پس از تأیید کتبی پذیرش عبورگذری توسط مرجع صلاحیت‌دار طرفی انجام می ‎ شود که چنین درخواست ‌گذری را دریافت کرده است.

۳ـ مراجع صلاحیت‌دار در زمان مناسب، ضرورت گذر را به یکدیگر اطلاع داده و درخصوص ترتیب و نحوه انجام آن توافق می‌کنند و در صورت لزوم و در جریان‌ گذر، گروههای امدادرسان را مشایعت (اسکورت) خواهند نمود.

ماده۹ـ هماهنگی و انجام عملیات امدادرسانی

۱ـ انجام عملیات در قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده به‌منظور پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای وضعیت اضطراری، توسط اشخاص و مراجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌کننده هماهنگ شده و به مرحله اجراء درمی‎آید.

۲ـ گروههای امدادرسان که توسط طرف درخواست‌شونده به‌کار گرفته می‌شوند در جریان مشارکت خود در عملیات طبق بند (۱) صرفاً دستورات صادرشده از سوی رهبران گروه خود را دریافت کرده و از آن‌ها تبعیت خواهند نمود.

۳ـ افراد تعیین‌شده توسط مرجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌کننده باید رهبر گروه امدادرسان طرف درخواست‌شونده را در جریان شرایط ایجادشده در اثر وضعیت اضطراری، تحولات آن، برنامه اقدام، وظایف محول‌شده، نحوه همکاری با سایر گروههای مشارکت‌کننده و تسهیلات پشتیبانی موجود قرار دهند و همچنین باید بنا به درخواست، مترجم و سایر خدمات یا وسایل لازم را تأمین نمایند.

۴ـ طرف‌ها خود را متعهد می‌سازند تا دقیقاً طبق تخصص، استعداد و آموزش گروههای امدادرسان که در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد از آن‌ها استفاده کنند.

۵ ـ طرف درخواست‌شونده سهمیه و جیره ترکیبی کافی برای مدت هفتاد و دو ساعت در قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده را برای گروههای امدادرسان تأمین خواهد کرد.

۶ ـ طرف درخواست‌کننده با حمایت مراجع داخلی، انجام سریع امور گمرکی و سایر تشریفات مربوط برای حمل و نقل محموله­های امدادی و توزیع آن‌ها در میان اهالی آسیب‌دیده را تضمین می‌کند. نمایندگان طرف درخواست‌شونده می‌توانند در امر توزیع محموله­های امدادی مشارکت داشته باشند.

۷ـ گروههای امدادرسان در یکی از شرایط زیر اقدام به توقف فعالیت خود می‌نمایند:

الف) مأموریت انجام شده باشد.

ب) مراجع صلاحیت‌دار طرف‌ها توافق کنند که انجام عملیات، دیگر ضرورتی ندارد.

پ) درخواست‌ها و تعهدات مندرج در این موافقت‌نامه محقق نشده باشند.

ماده۱۰ـ عبور از مرز کشوری

۱ـ  پیش از رسیدن گروههای امدادرسان به قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده و یا کشور گذر، مرجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌شونده فهرست اعضای گروه را با درج جزئیات و اسناد هویتی آن‌ها به طرف درخواست‌کننده و یا کشور گذر ارسال می‌کند.

۲ـ طرف درخواست‌کننده و کشور گذر طبق قوانین ملی و تعهدات بین‌المللی خود ترتیباتی را برای تشریفات ورود و خروج اولویت‌دار گروههای امدادرسان طرف درخواست‌شونده ایجاد خواهند کرد.

۳ـ ورود اعضای گروههای امدادرسان به قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده یا کشور گذر و خروج آن‌ها از طریق مبادی ورودی مورد توافق طرف‌ها با استفاده از اسناد هویتی معتبر به رسمیت شناخته‌شده توسط طرف درخواست‌کننده و کشور گذر انجام می‌شود.

۴ـ در صورت لزوم طرف درخواست‌کننده و کشور گذر روادید اعضای گروههای امدادرسان را در اسرع وقت صادر خواهند نمود.

۵ ـ هیچ‌یک از طرف‌ها درخصوص پوشیدن لباس متحدالشکل توسط اعضای گروههای امدادرسان و استفاده از علائم و نشانهای مشخص بر روی وسایل حمل و نقل طرف درخواست‌شونده محدودیتی ایجاد نخواهد کرد.

۶ ـ اعضای گروههای امدادرسان باید قوانین و مقررات داخلی کشور طرف درخواست‌کننده را رعایت نمایند، هیچ‌گونه فعالیت مغایر با روح این موافقت‌نامه را نداشته باشند و هیچ‌گونه اقدام سیاسی در قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده را انجام ندهند. طرف درخواست‌شونده کلیه تدابیر لازم را در این خصوص انجام خواهد داد.

ماده۱۱ـ عبور کالاهای عادی از مرز کشوری

از نظر این موافقت‌نامه، طرف‌ها درخصوص موارد زیر به توافق رسیدند:

۱ـ سرپرست گروه امدادرسانی فهرست تجهیزات و وسایل امدادی واردشده با هدف واکنش اضطراری را که مقامهای صلاحیت‌دار طرف‌های درخواست‌شونده و درخواست‌کننده در مورد آن توافق کرده‌اند را به مقامهای گمرکی کشور طرف درخواست‌کننده و یا کشور گذر ارائه خواهد داد.

۲ـ تجهیزات و وسایل امدادی که به‌موجب این موافقت‌نامه وارد یا خارج می‌شوند از تمامی عوارض گمرکی، مالیات‌ها و دیگر عوارض معاف خواهند بود.

۳ـ ترخیص گمرکی تجهیزات و وسایل امدادی طبق قوانین کشور طرف‌ها به‌عنوان یک موضوع اولویت‌دار صورت خواهد گرفت.

۴ـ پس از اتمام کار امدادرسانی، تجهیزاتی که به قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده وارد شده‌اند (به‌استثنای آن‌هایی که کاملاً مصرف شده‌اند یا از بین رفته‌اند) توسط طرف درخواست‌شونده خارج خواهند شد. موضوع امحاء یا مصرف کامل تجهیزات و نیز توزیع وسایل امدادی در بین اشخاص آسیب‌دیده توسط مرجع صلاحیت‌دار کشور طرف درخواست‌کننده مستندسازی خواهد شد. چنانچه بنابر شرایطی خاص امکان خارج ‌ساختن تجهیزات نباشد انتقال آن‌ها به طرف درخواست‌کننده حسب مورد براساس توافق طرف‌ها صورت خواهد گرفت.

۵ ـ در رابطه با گردش کالاها و موادی که دارایی گروههای امدادرسان یا تشکیل‌دهنده محموله امدادی به‌گونه تعریف‌شده در بند (ج) ماده (۲) می­باشند هیچ‌گونه ممنوعیت و محدودیتی اعمال نخواهد گردید.

۶ ـ آوردن سلاح، مهمات و مواد منفجره به قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده ممنوع می‌باشد.

۷ـ مراجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌کننده اجازه نظارت بر استفاده و انبار کالا، تجهیزات و مواد مذکور در این ماده را دارند.

ماده۱۲ـ استفاده از هواپیماها

۱ـ برای حمل و نقل گروههای امدادرسان، تجهیزات و محموله­های امدادی که در اختیار طرف درخواست‌کننده قرار داده شده است و همچنین برای انجام عملیات مشارکتی به‌منظور پیشگیری، محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری می­توان از هواپیما استفاده نمود.

۲ـ درصورت استفاده از هواپیماها برای ارائه کمک، اطلاعاتی که براساس رویه­های قیدشده در ماده (۵) منتقل می‌شود باید شامل داده­های زیر باشد:

نوع هواپیما، کشور ثبت، نشانهای کشور، تعداد خدمه هواپیما، نوع حمل و نقل، ماهیت بار، جدول پرواز، فهرست اسامی مسافرین و خدمه، مسیر پرواز، محل فرود، توصیف بار و هرگونه جزئیات ذی‌ربط دیگر

۳ـ طرف‌ها اقداماتی را اتخاذ خواهند نمود تا اطمینان حاصل نمایند که هواپیماهای مورد استفاده برای اهداف ذکرشده در بند (۱) می‌توانند ضمن رعایت دالان (کریدور)های پروازی تخصیص‌داده بر فراز فضای هوایی کشور آن‌ها به پرواز درآیند و در مکانهای مشخص‌شده توسط مرجع صلاحیت‌دار طرف درخواست‌کننده حتی بدون استفاده از فرودگاههای بین‌المللی فرود آمده و یا از آن‌ها بلند شوند. چنانچه هواپیماها در مکانهای دیگری به‌غیر از فرودگاههای بین‌المللی فرود آمده و یا از آن‌ها بلند شوند مراجع صلاحیت‌دار مندرج در بند (۱) ماده (۳) بدون تأخیر از طریق انتقال داده‌های قیدشده در بند (۲)، نزدیکترین مرجع گمرکی به آن مکانها و همچنین مقام هواپیمایی صلاحیت‌دار را برای اجازه پرواز بر فراز فضای هوایی ملی آگاه خواهند کرد.

۴ـ از نظر این موافقت‌نامه به‌جز در شرایطی که طرف‌ها توافق می‌کنند تا به‌گونه‌ای دیگر عمل کنند، پرواز هواپیماها طبق مقررات سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) و قوانین حاکم در قلمرو کشور طرف‌ها صورت می‌پذیرد.

ماده۱۳ـ غرامت

۱ـ هریک از طرف‌ها از طرح هرگونه ادعایی علیه طرف دیگر در صورت واردآمدن خسارت به اموال آن توسط اعضای گروه امدادرسان در جریان انجام مأموریت مربوط به اجرای این موافقت‌نامه و همچنین از طرح هرگونه ادعایی به دلیل خسارت ناشی از جراحت یا فوت عضوی از گروه امدادرسان صرف‌نظر خواهد کرد. مشروط بر اینکه خسارت وارده در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقت‌نامه صورت گرفته باشد.

۲ـ چنانچه عضوی از گروه امدادرسان در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقت‌نامه موجب واردشدن خسارت به شخص ثالث در قلمرو کشور طرف درخواست‌کننده شود غرامت توسط طرف درخواست‌کننده تقبل خواهد شد.

۳ـ چنانچه خسارت ناشی از رفتار نادرست عمدی یا تقصیر سنگین باشد و این امر توسط دادگاه کشور طرف درخواست‌کننده احراز شده باشد مفاد بندهای (۱) و (۲) این ماده قابل اعمال می­باشد.

۴ـ در موردی که در بند (۲) این ماده پیش‌بینی شده و همچنین چنانچه ادعاها علیه عضوی از گروه امدادرسان ناشی از فعل یا ترک فعلی باشد که در جریان انجام وظایف آن‌ها برای اجرای این موافقت‌نامه رخ نداده است و خسارت توسط دادگاه کشور طرف درخواست‌کننده احراز شده باشد غرامت توسط طرف درخواست‌شونده تقبل خواهد شد.

۵ ـ مفاد این ماده درخصوص خسارات واردشده توسط عضوی از گروه امدادرسان از زمان ورود به قلمروکشور طرف درخواست‌کننده تا زمان خروج از آن حاکم است.

۶ ـ پوشش بیمه اعضای گروههای امدادرسان توسط طرف درخواست‌شونده صورت خواهد گرفت. مراجع صلاحیت‌دار طرف‌ها برای ارزیابی شرایط وقوع خسارت و تسهیل تسویه غرامت همکاری خواهند نمود. بدین منظور آن‌ها هرگونه اطلاعات موجود را مبادله خواهند نمود.

ماده۱۴ـ هزینه‌ها

۱ـ به‌جز در مواردی که طرف‌ها به‌گونه‌ای دیگر توافق کنند، ارائه کمک براساس مفاد این موافقت‌نامه رایگان است.

۲ـ طرف درخواست‌شونده از پرداخت هزینه‌های مربوط به ناوبری هوایی، فرود، روشنایی، استقرار و تأمین غذا معاف می­باشد.

۳ـ بازپرداخت هزینه‌ها، اسناد مثبته، شرایط پرداخت و سایر جزئیات مربوط به این جوانب توسط گروه کاری مشترک تصمیم‌گیری خواهد شد.

۴ـ هزینه‌های مربوط مورد نیاز جهت اجرای انواع همکاری ذکرشده در ماده (۷) براساس عمل متقابل در چهارچوب حدود بودجه‌های پیشنهادشده توسط گروه کاری مشترک و تأیید طرف‌ها به‌وسیله هریک از طرف‌ها تقبل خواهد گردید.

ماده۱۵ـ همکاری با سازمان‌های ملی و بین‌المللی

طرف‌ها می‌توانند با موافقت دوجانبه در زمینه فعالیت­های مربوط به اجرای این موافقت‌نامه، درخواست مشارکت سازمان‌های ملی و بین‌المللی مربوط و یا تخصصی را بنمایند.

ماده۱۶ـ حفاظت از داده‌های شخصی

در صورت درخواست انتقال داده‌های شخصی به‌خاطر اجرای مفاد این موافقت‌نامه، مفاد زیر اعمال خواهد گردید:

۱ـ هر طرف بنا به درخواست و به‌موجب شرایط قیدشده در ماده (۵) این موافقت‌نامه و فقط در راستای اهداف مشخص‌گردیده در درخواست، تنها داده‌های شخصی مندرج در بند (ح) ماده (۲) را به طرف دیگر منتقل می­نماید. طرف دریافت‌کننده این داده‌ها می‌تواند از آن در اهداف دیگری استفاده کند که صرفاً با موافقت طرف ارائه‌دهنده مشخص گردیده است.

۲ـ داده‌های شـخصی دریافـت‌شده می‌تواند توسط طرف دریافـت‌کننده صـرفاً به مراجع آن طرف که برای اجرای مفاد این موافقت‌نامه همکاری می‌کنند و از حق حفظ و انتقال داده‌های شخصی برخوردارند، منتقل گردد. این داده‌ها می‌تواند صرفاً با موافقت قبلی طرف ارائه‌دهنده آن به مراجع دیگر انتقال داده شود. اطلاعات دریافت‌شده محرمانه می‌باشد.

۳ـ طرف ارائه‌دهنده داده‌ها مسؤول صحت و دقت آن‌ها می‌باشد. چنانچه مشخص شود اطلاعات نادرست و غیردقیق منتقل‌ شده است، طرف ارائه‌دهنده بلافاصله طرف دریافت‌کننده را مطلع ساخته و راه تصحیح آن‌ها یا لزوم از بین بردن آن‌ها را اعلام خواهد کرد. طرف دریافت‌کننده تعهد دارد که بلافاصله آن‌ها را تصحیح کند یا حسب مورد نسبت به از بین بردن داده‌های نادرست اقدام نماید.

۴ـ طرف‌ها خود را متعهد می‌نمایند که بنا به درخواست، اشخاصی که داده‌های مربوط به آن‌ها را در چهارچوب این موافقت‌نامه و مبانی قانونی پردازش می‌کنند، آگاه نمایند. بنا به درخواست افراد ذی‌حق، طرف‌ها داده‌های غیردقیق را تصحیح کرده و داده‌هایی را که به‌طور غیرقانونی نگهداری شده از بین خواهند برد و یکدیگر را از تدابیر اتخاذشده بدین منظور آگاه خواهند ساخت.

۵ ـ طرف ارائه‌دهنده داده‌های شخصی می‌تواند طبق قوانین ملی حاکم، انتشار آن‌ها را ممنوع و محدود سازد. چنانچه طرف انتقال‌دهنده از این حق برخوردار باشد ممکن است از اعمال حق قیدشده در بند (۴) توسط فرد مشمول داده‌های شخصی امتناع گردد. طرف ارائه‌دهنده باید طرف دریافت‌کننده را از محدودیت‌های اعمال‌شده آگاه سازد. استفاده‌کننده از داده‌ها باید به‌جز در موارد قیدشده در قانون، فرد مربوط را از دلیل این امتناع آگاه سازد.

۶ ـ داده‌هایی که در دسترس قرار گرفته است در تاریخی که توسط طرف ارائه‌کننده تعیین می‌شود یا در زمانی که دیگر برای هدف مورد درخواست لازم نمی‌باشد از بین برده خواهد شد. طرف ارائه‌کننده از داده‌های مربوط و دلیل از بین بردن آن‌ها آگاه خواهد شد.

۷ـ طرف مربوط سابقه ارسال و دریافت داده‌های شخصی و سابقه اقدامات فنی و سازمانی لازم برای حفاظت مؤثر از داده‌ها در برابر دسترسی غیرمجاز، تغییر، نابودی و ویرایش آن‌ها را حفظ خواهد نمود.

۸ ـ در هر صورت، داده‌های شخصی منتقل‌شده از همان حفاظتی برخوردار خواهند شد که طرف دریافت‌کننده برای داده‌های هم‌سطح آن‌ها قائل می‌شود.

ماده۱۷ـ انتقال و حفاظت از اطلاعات طبقه‌بندی‌شده

از نظر این موافقت‌نامه، داده‌ها یا اطلاعات طبقه‌بندی‌شده بدون موافقت مکتوب و قبلی طرف‌ها قابل انتشار یا انتقال به طرف ثالث نمی‌باشد.

ماده۱۸ـ ارتباط با سایر موافقت‌نامه‌های بین‌المللی

هیچ‌یک از مفاد این موافقت‌نامه، بر حقوق و تعهدات طرف‌ها که ناشی از عضویت آن‌ها در سایر موافقت‌نامه‌های بین­المللی باشد تأثیری نخواهد داشت.

ماده۱۹ـ حل و فصل اختلاف­‌ها

هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت‌نامه از طریق مذاکره و مجاری دیپلماتیک حل و فصل خواهد گردید.

ماده۲۰ـ اصلاحات و اضافات

هرگونه اصلاحات و اضافات این موافقت‌نامه با موافقت متقابل طرف‌ها انجام می‌گردد. این اصلاحات و اضافات به‌صورت تشریفات(پروتکل‌هایی) جداگانه که جزء لاینفک این موافقت‌نامه می‌باشد، تنظیم می‌گردد و براساس مفاد ماده (۲۱) این موافقت‌نامه به اجراء گذاشته خواهند شد.

ماده۲۱ـ بندهای نهائی

۱ـ این موافقت‌نامه در سی­اُمین روز پس از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه مکتوب طرف‌ها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر تأیید تکمیل تشریفات داخلی مربوط به آن‌ها که برای لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه مقرر شده است، لازم‌الاجراء خواهد شد. این موافقت‌نامه برای مدت سه‌سال معتبر خواهد بود. این موافقت‌نامه هربار به‌صورت خودکار برای دوره مشابه تمدید خواهد شد مگر اینکه یکی از طرف‌ها نود روز پیش از انقضای دوره سه‌ساله تصمیم خود را مبنی بر فسخ آن از طریق مجاری دیپلماتیک به اطلاع طرف دیگر برساند.

۲ـ فسخ این موافقت‌نامه بر تعهدات تقبل‌گردیده در جریان اجرای آن دررابطه با فعالیت‌های مشترکی که حداقل شش‌ماه پیش از تاریخ فسخ این موافقت‌نامه آغاز یا برنامه‌ریزی شده تأثیری نخواهد داشت.

این موافقت‌نامه در تاریخ ۴/۱۲/۱۳۹۴هجری شمسی مطابق با ۲۳/۲/۲۰۱۶ میلادی در دو نسخه اصلی هریک به زبان‌های فارسی، آذربایجانی و انگلیسی در تهران تنظیم شد که کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار است. در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.

 از طرف                                             از طرف

                            دولت جمهوری اسلامی ایران                         دولت جمهوری آذربایجان                       

    محمدجواد ظریف                                         المار ممدیاراف

   وزیر امور خارجه                                        وزیر امور خارجه

قانون فوق مشتمل بر ماده‌واحده‌ و یک تبصره منضم به متن موافقت‌نامه، شامل مقدمه و بیست و یک ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دوازدهم مهرماه یک‌هزار و سیصد و نود و شش مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۲۶/۷/۱۳۹۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

اختبار را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید :

← برای عضویت در کانال تلگرام اختبار اینجا کلیک کنید →
← برای عضویت در خبررسان تلگرام اختبار اینجا کلیک کنید →
← برای عضویت و پیگیری صفحه اینستاگرام اختبار اینجا کلیک کنید →
← برای دریافت تازه ترین مطالب، در خبرنامه ایمیلی اختبار عضو شوید

لینک کوتاه این نوشته: http://www.ekhtebar.com/?p=33867

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*